பொறுப்பாளர்கள்

பொறுப்பாளர்கள்

கவிஞர் பாரதிதாசனின் தாயகப் பயணம்

dimanche 27 janvier 2013

ஓவியப் பரிணாமம்


     முதல்     வரை              பிரெஞ்சுக் குகை ஓவியம்                                                            பிக்காசோ ஓவியம் 



"ஒவ்வு" எனும் வினையடி கொண்ட ஓவு, ஓவம், ஓவியம் கண்ணால் காணும் அற்புதங்களை, கற்பனையில் களிக்கும் விசித்திரங்களை காட்சியாக்கிக் காட்டும் ஓர் ஒப்பற்றக் கலை. முற்காலத்தில் ஓவியத்தொழில் 'வட்டிகைச் செய்தி' எனப்பட்டது. (வட்டிகை-துகிலிகை-brush) நிறம் தீட்டா ஓவியம், 'புனையா ஓவியம்' (outline) என்றழைக்கப்பட்டது.

இந்தியாவில் பல்லவ ஓவியங்கள் மிகப் பழமை வாய்ந்தவை. பொதுவாக இந்திய ஓவியங்கள் கடவுள், அரசர் என புராணங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டவை.  'பீம்பேத்கா' பாறை வாழிடங்களில் வரையப்பட்டவை கி.மு. 5,500 என்றும், அஜந்தா 7ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது என்றும் சொல்லப்படுகிறது. 'மதுபானி,ராஜ புதன, முகலாய, தஞ்சாவூர், வங்காள, சென்னை பாணி' என ஓவியப் பாணிகள் பல உண்டு. பாரசீக பாணியும் உண்டு. இவை கிழக்கு 'நாலந்தா'வில் வளர்ச்சிக் கண்டவை. 'நைடதம்', 'நெடுநல் வாடை', 'சிந்தாமணி', 'பதிற்றுப்பத்து', 'கம்பராமாயணம்', 'மணிமேகலை' போன்றவை ஓவியம் பற்றிப் பேசுகின்றன.

சீனா, ஜப்பான், கொரியா போன்ற நாடுகளில் ஓவியங்கள் 'வனப்பெழுத்து' (calligraphy), 'அச்சடிப்பு' (print making) கொண்டவை. கம்யுனிசம், தாவோயிசம், புத்த மதம் ஆகியவை ஓவிய வளர்ச்சியில் பெரும் பங்கு வகித்தன. 12 ஆம் நூற்றாண்டு 'சலவை செய்யும் பிக்குகள்' ஓவியம் பவுத்த எண்ணங்களைச் சீன மரபில் வெளிப்படுத்துகிறது.   


பிரான்சிலுள்ள குகை ஓவியம் (Grotte Chauvet):  உலகின் மிகப் பழமையான ஓவியம் என்றப் புகழைப் பெற்றுள்ளது. கி.மு. 32,000 ஆண்டுகளுக்கு முன் வரையப்பட்டுள்ள இதில் மிருகங்கள் கொண்ட வேட்டைக் காட்சிகளே உள்ளன. அக்கால மனிதர் அதைப் பிரதிபலிக்க, தகவல் பரிமாற, வணங்க அல்லது அவற்றின் ஆவியைப் பிடிக்க வரைந்திருக்கலாம் எனப் பல கருத்துகள் உலவினாலும், இயல்பான கண்டுஉணர்வின்  வெளிப்பாடாகவும் கொள்ளலாம். கலர் கற்கள், தோல்கள், உலோகங்கள், மரக்கரி இவற்றைப் பொடியாக்கி,  நீரில் குழைத்துக் கூராக்கிய கற்கள் மூலம்  தீட்டிய இந்த ஓவியங்கள் ஆதி மக்களின் திறமையையும், அழகுணர்ச்சியையும் இன்றளவும் வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன.


                 
                                                      
                                                          எகிப்திய ஓவியம்


எகிப்தியர்கள் தமது ஓவியங்களை கணிதசூத்திரத்தைக் கொண்டு வரைந்தார்கள். இவை இருபரிமாண முறையில் வரையப்பட்ட ஓவியங்களாகும்.தமது ஓவியங்களில் வாழ்க்கை போக்கைக் காட்டினார்கள்.  ஆலயச் சுவர்களிலும்,  கல்லறைகளிலும் தாம் வாழ்ந்த அன்றாட நிகழ்ச்சிகளை - அனுதினமும் செய்யும் உணவு தயாரிப்புகள், வாணிபங்கள், மீன் பிடிப்பு, படகோட்டல், கப்பல் மிதப்பு, குடும்பச் சந்திப்பு தம்மிடம் வளரும் விலங்கினங்கள் ஆகியவற்றை   வரைந்தார்கள்.

எகிப்திய ஓவியங்களில் காணப்படும்    உருவங்களின் அமைப்புகள் தனித்துவ அம்சங்களைக் காட்டின. சுவர், தூண் ஓவிய வடிவங்கள் அசையாமல் நேராக நின்றன. அல்லது நடந்தன. ஓவிய மாந்தரின் முகங்கள் ஒரு கண் தெரியும்படிக் பக்க வாட்டில் வரையப் பட்டுள்ளன. மாந்தரின் கை, கால்கள் முழுவதும் காட்டப் பட்டன. மனித வடிவத்தின் நடுவுடல் எப்போதும் முன்நோக்கியே இருந்தது.எல்லோரின் முகங்களும் அந்தஸ்து, பால் வேறுபாடின்றி ஒரே விதமாகவே காணப்படுகின்றன.ஃபாரோ மன்னரின் உடம்பைக் காட்டும் போது, அவரது தெய்வீக அம்சத்தையும், உன்னத நிலையைப் போற்றவும் மற்ற நாட்டு மாந்தரைவிட ஓவியத்தில் பெரிதாகக் காட்டினார்கள்.
நார் நாரான மரக் குச்சிகளின் முனை தூரிகையாகக் கலைஞனுக்கு உபயோக மானது. சுவர்கள் முதலில் மண்ணில் கட்டப்பட்டுப் பிறகு சுண்ணத்தால் பூசப்பட்டவை. ஃபாரோ மன்னர் காலத்திய ஓவியர்கள் வண்ண அலைகளை வரைந்து, அடுக்கடுக்கான விளைவுகளைக் காட்டினர். மேலும் சுவர் ஓவியங்களைப் பாதுகாக்க எகிப்தியர் ஒருவித வர்ணக் காப்பு ஆயிலைப் [Varvish] உபயோகித்திருப்பதாகத் தெரிகிறது. ஆனால் அது எதிலிருந்து உண்டானது அல்லது எப்பண்டங்கள் சேர்ந்து கலக்கப் பட்டது என்பது அறிய முடியாமல் ஒரு புதிராகவே உள்ளது!

எகிப்தியர் ஒரு தனித்துவக் கலவை நிறங்களைப் பயன்படுத்தினர். அவரது ஒவ்வொரு வண்ணமும், மாந்தரின் வெவ்வேறு பண்பைச் சுட்டிக் காட்டியது!  பண்டை எகிப்தியர் சிவப்பு, பச்சை, நீலம், மஞ்சள், கருமை, வெண்மை ஆகிய ஆறு நிறங்களைப் பயன்படுத்தினர். அவற்றின் குறிப்பிடத் தக்க சிறப்பு என்னவென்றால் அவ்வண்ணத் திரவங்கள் யாவும் உலோகவியத் தாதுக் கலவைகளிலிருந்து [Mineral Compounds] எடுக்கப் பட்டவை! அதனால்தான்  ஓவியங்கள் இன்னும் பழுதடையாமல், அழிந்து போகாமல் 3000 ஆண்டுகளாக நம்முடன் உரையாடிக் கொண்டிருக்கின்றன! பச்சை நிறம் பசுமை, செழுமை, வளர்ச்சி, பயிரினம் ஆகியவற்றைக் காட்டின. மரணக் கடவுளான ஓஸிரிஸ் [Osiris, God of the Dead] பச்சை நிற மேனி கொண்டதாக வரையப் பட்டிருந்தது! சிவப்பு நிறம் ஆற்றலை வலியுறுத்தும். ஆதிக்கம், ஆணவம், ஆங்காரம், வெற்றி, தீக்கனல் ஆகியவற்றைக் காட்டவும் செந்நிறம் கையாளப் பட்டது! படைப்புக் கடவுளாகக் கருதப்படும் எகிப்திய பிரம்மா, அமுன் [God Amun, The Creator] நீல நிற முகத்துடன் உள்ளதாக வரையப் பட்டிருக்கிறார். மஞ்சள் வண்ணத்தில் காட்டப் பட்ட அத்தனையும் அழிவற்ற நிரந்தர நிலையுறும் சிறப்பு பெற்றவை!  கடவுளாகக் கருதப்படும் ஃபாரோ மன்னர்கள் மஞ்சள் நிறத்தில் வரையப் பட்டனர். மரணத்தின் நிறம் கருமை. இரவைக் குறிக்கவும், அடித்தளப் பூமியைக் காட்டவும் கருமை நிறம் பயன்படுத்தப் பட்டது.  வெண்மை நிறம் புனிதம், தூய்மை, புண்ணிய பணிகள், தெய்வாம்சம் ஆகியற்றைக் காட்டியது. ஆலயப் பூசாரிகள் பயன்படுத்தும் பண்டங்கள், கருவிகள் வெள்ளை நிறத்தில் வரையப் பட்டன.



                                                                
                                                                   கிரேக்க ஓவியம்


எகிப்தியர்களை அடியொற்றி ஓவியத்தினுள் நுழைந்தவர்கள் கிரேக்கர்கள் ஆவார்கள். இவர்கள் தமது  கண்களால் உள்வாங்கியதை தம் ஆத்மாவுக்குள் செருகி உயிரோட்டமுள்ளதாகவும், ஒளிமயமானதாகவுமுள்ள ஓவியங்களை வரைந்தார்கள்.ஓவியத்திற்கான விதி, எடை, சமனிலை என்பவற்றை நிர்ணயித்து அழகான ஓவியங்கள் பிறப்பெடுக்க கிரேக்கர்கள் ஆற்றிய பங்களிப்புக்கள் அளப்பரியது. இவர்களது ஓவியங்கள் முப்பரிமாணத்தைக் காட்டி நின்றன. இங்கு நரம்பு, தசையமைப்புக்கள் வெளிப்படுத்தப்படுவதால் உயிர்ப்புத்தன்மையை நாம் காணலாம் .


                                                           
                                                                      எல்லோரா


இந்தியாவின் மகாராஷ்டிரா மாநிலத்தின் அஜந்தா  எனும் ஊரில் உள்ள  குகைகளில் வரைந்த ஓவியங்களே அஜந்தா ஓவியங்களாகும். இவை கிமு 200 முதல் கிபி 650 வரையான பல்வேறுபட்ட காலப்பகுதியில் வரைந்தவை. இங்கு நடந்த பல்வேறுகட்ட அகழ்வாராய்ச்சிகளில் இதுவரையிலும் 30 குகைகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இக்குகைகளில் பாறைகளில் மட்டுமல்லாமல், கூரைகளிலும் ஓவியங்கள் வரையப்பட்டுள்ளன.அஜந்தா குகை ஓவியங்களில் ஹீனயானம், மஹாயானம் என்னும் புத்த மதத்தின் இரு பிரிவுகளின் ஓவியங்களும் உள்ளன. புத்தரின் வாழ்க்கையும் ஜாதகக் கதைகள் என்று குறிப்பிடப்படும் அவரது முந்தைய பிறவிகளின் வாழ்க்கையும்தான் அவற்றில் கருப்பொருளாக உள்ளன.

 குகையின் கற்சுவர்மேல் களிமண்ணும் சாணியும் கலந்த கலவை பூசப்பட்டு அதன் மேல் சுண்ணாம்புச்சாந்து பூசப்பட்டு இறுக்கப்பட்ட பரப்பில் பலவண்ணக் கூழாங்கற்களை அரைத்து உருவாக்கப்பட்ட நிறங்களைக்கொண்டு வரையப்பட்டவை. சுண்ணாம்புச்சாந்து இறுகுவதற்குள் வரையப்பட்டுவிடுவதனால் கூழாங்கல்சாந்து உறுதியாகவே ஒட்டிக்கொள்கிறது. இவை தாவர வண்ணங்கள் அல்ல. ஆகவேதான் இரண்டாயிரம் வருடங்களாகியும் வண்ணம் மங்காமலிருக்கின்றன. பல இடங்களில் ஓவியங்கள் மனித நடவடிக்கைகளாலும் கால ஓட்டத்தினாலும் சிதிலமடைந்துள்ளன.இதை 1983 ஆம் ஆண்டில் உலகப்பண்பாட்டுச் சின்னமாக  யுனெஸ்கோ அறிவித்துள்ளது.

அஜந்தா ஒவியங்கள் உருவான காலத்திலேயே படைக்கப்பட்ட சுவர் ஓவியங்களில் மிஞ்சியவை பிதல்கோரா, எல்லோரா போன்ற இடங்களில் உள்ள பல குகைமண்டபங்களில் இன்றும் உள்ளன.



                                                        
                                                               சித்தன்னவாசல்


சித்தன்னவாசல்குடவரை ஒவியங்கள்  இந்திய ஓவியக்கலைப் பாரம்பரியத்தில் தமிழகத்தின் பங்கினை பறைசாற்றுபவை.புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் அன்னவாசல் அருகில் உள்ள மலையில் உள்ளது. குடைவரைக் கோவிலின்  முன்மண்டபம், புறமண்டபம்  ஆகியவற்றில் தொழில் நுட்பம் மிக்க ஒவியங்கள் காணப்படுகின்றன.இங்குள்ள ஒவியங்கள் பாண்டியர் காலத்தைச் சார்ந்தவை என்பதை இங்குள்ள கல்வெட்டுகள் வழியாக அறிகிறோம்.

சித்தன்னவாசல் ஓவிய வேலைப்பாட்டின் உயிர்நாடி முன்மண்டபத்தின் விதானத்தில் தீட்டப்பட்டுள்ள தாமரைத் தடாகமாகும்.  பசுமையான இலைகளுடன் தாமரையும் அல்லியும் மொட்டாகவும் இதழ் விரித்தும்  பூத்துக் குலுங்குகின்றன, பலவிதமான மீன்கள் நீந்தி விளையாடுகின்றன, யானைகள் நீரைக் கலக்கி களித்திருக்கின்றன , சுற்று சூழலை மறந்து எருமை மாடுகள் அசைபோட்டு இருக்கின்றன,  அன்னம், வாத்து போன்ற பறவைகள் தங்கள் பெடைகள்  குஞ்சுகளுடன் குலாவிக் கொண்டிருக்கின்றன. இவற்றிற்கு நடுவில் பவ்யர்கள் என்னும் கந்தர்வ புருஷர்கள் நீராடி வழிபாட்டிற்கு பூக்களை பறித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். ஆக எங்கும் உயிரோட்டம் நிறைந்த மனதிற்கினிய இந்த ஓவியம் பல வண்ணங்களில்  அமைந்து இருப்பது கண்கொள்ளா காட்சியாகும்.

தூண்களின் முகப்பில் நடனமாடும் கணிகையர் இருவரின் எழில்மிகு தோற்றம் தீட்டப்பட்டுள்ளது.அங்க அசைவுகள், ஓளி பொருந்திய கண்கள், புன்முறுவல், சிகை அலங்காரம், கழுத்தில் காதுகளில் அணிந்துள்ள ஆபரணங்கள்  போன்றவை தத்ரூபமாக வண்ணங்களில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன.கருப்புக்கு கரிப்பொடி, நீல நிறத்துக்கு  நீலக்கல், மஞ்சளுக்கு காவிகற்கள் பிறவண்ணங்களுக்கு  இந்த வண்ணங்களின் கலப்பு- இயற்கை வண்ணங்களே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

இத்தாமரை தடாக  ஓவியமும் நாட்டிய மகளிரின் ஆடல் காட்சியும் சமணர்களின் சொர்க்கத்துக்கு  செல்லும் வழியில் அமைந்த காதிகா பூமியைக் குறிக்கும் என்று  ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.



                                                      
                                         தஞ்சைக் காதலர்


தஞ்சாவூர் பாணி: சோழர் ஆட்சிகாலத்தில்  தஞ்சாவூர் ஒவியங்கள் தோற்றம் பெற்றன. 16 முதல் 18 நூற்றாண்டு வரை மராத்திய மன்னர்கள், விஜய பேரரசை ஆண்ட நாயக்கர்கள், தஞ்சாவூரின் ராஜாக்கள்  சமுதாயத்தினர் ஆகியோரின் ஆதரவில் நன்கு வளர்ச்சியுற்றது.இவை பெரும்பாலும் அரண்மனையின் உட்பகுதிகளை அலங்கரித்தன.இந்த ஓவியங்களின் கருப்பொருள் இந்துமதம் சார்ந்ததாகவே இருந்தது. கடவுளரின் உருவங்கள், புராணக்கதை மாந்தர்களின் உருவங்கள்   வரையப்பட்டன. இத்தகைய ஒவியங்கள் செதுக்கல் வேலைப்பாடுகள் கொண்ட மரச்சட்டத்தின் நடுவில் அமைந்திருக்கும். சட்டமும் ஓவியத்தின் ஒரு பகுதியாக கருதப்படும். சில உருவங்கள் உருண்டு திரண்ட பருமனான உடல் கொண்டதாக இருக்கும். பெரும்பாலும் இவற்றில் பெண்மை சாயல் மேலோங்கி இருக்கும்.கரும் பச்சை, அடர் நீலம், ஒளிர் சிவப்பு ஆகிய நிறங்களில் பின்புலம் அமைய, நீலம், மஞ்சள், பச்சை, வெள்ளை நிறங்களில் உருவங்கள் தீட்டப்பட்டிருக்கும்.இலை, தழை, காய்கறி, சுண்ணாம்புக்கல் , கடுக்காய், நவச்சாரம், மஞ்சள், சங்கு ஆகியவற்றிலிருந்து வண்ணங்கள் தயாரிக்கப்பட்டன.இந்த பாணி ஓவியத்துடன் கைவினைக் கலையும்  கலந்தது. எனவே ஒவியங்களில்  கற்கள்  பதித்தல், தங்க இழை வேலைப்பாடுகள் என பிற்காலத்தில் பல மாற்றங்களைக் கண்டுள்ளது.


                                                     
                                                          முகலாயக்  காதலர் 


நாடு கடத்தப்பட்ட முகலாய மன்னர் ஹுமாயுன் இந்தியா  திரும்பியபொழுது  மிர் சயித் அலி, அப்து  உஸ் சமாத்  என்ற இரண்டு பாரசிக ஓவியர்களை தன்னுடன்அழைத்து வந்தார். அக்காலத்து பாணியுடன் இணைந்து முகலாய பாணி உருவானது.அதனால் இந்திய, பாரசிக, இஸ்லாமிய பாணிகளின் கலவை இது எனலாம்.16 - 18 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் முகலாயர்  மன்னர்களால்  வளர்க்கப்பட்டது.போர், வரவேற்பு,வேட்டையாடுதல், மரபுவழி கதைகள், மன்னர்கள் சபை,தனி உருவங்கள், இவற்றைக்  கருப்  பொருளாக வைத்து ஒவியங்கள் தீட்டப்பட்டன .மன்னர் ஔரங்கசீப் காலத்தில் அவருடைய ஆதரவு இன்மையால் இதன்  மதிப்பு குறைய ஆரம்பித்தது. மன்னர் இரண்டாம் ஷா ஆலம்(1759 - 1806) காலத்தில் இந்தப்  பாணி சில மாற்றங்களுடன் இராஜபுதன ஓவியப் பாணியாக மாறியது.




                                                             
                                                                இராஜபுதன ஓவியம் 




18 ஆம் நூற்றாண்டில் இராஜபுதனத்து அரசவைகளில் பெரும் செல்வாக்குடன் திகழ்ந்தது.ராமாயணம், மகாபாரதம் போன்ற  இதிகாசங்கள் சார்ந்த நிகழ்வுகள், கண்ணனுடைய வாழ்க்கை, அழகிய நிலத்தோற்றங்கள்,   மனிதர் போன்ற கருப்பொருட்கள் தீட்டப்படுகின்றன. இவ்வகை ஓவியங்களுக்குப்  பெரிதும்   விரும்பப்பட்ட ஊடகமாக சிற்றோவியங்கள்  (miniature) விளங்கின.அரண்மனை, கோட்டை சுவர்களில் இவ்வகை ஒவியங்கள் வரையப்பட்டன. பல நூல்களின் கையெழுத்து பிரதிகளிலும் காணப்படுகின்றன.இவற்றிக்கு பயன்படுத்தப்படும் நிறங்கள் தாவரங்கள், கனிமங்கள், சிப்பியின் ஓடுகள் இவற்றிலிருந்து தயாரிக்கப்பட்டவையாகும்.கற்கள் , பொன், வெள்ளி போன்றவையும் பயன்படுத்தப்பட்டன.இந்த பாணியில் பல பிரிவுகள் உண்டு.

                                                     

                                                      
                                         மக்களை வழி நடத்தும் சுதந்திரத் தேவி


Eugène Delacroix: (1798-1863) பிரெஞ்சுக்காரரான இவர் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் சிறந்த ஓவியர். சரித்திர நிகழ்வுகளுக்கு உயிர் கொடுத்தவர். 1830 இல் 260 x 325 cm பரப்பளவில் இவர் வரைந்த ஆயில் பெய்ண்டிங் "La Liberté guidant le peuple" பிரான்சின் "Louvre" அருங்காட்சியகத்தில்  உள்ளது. சிறந்த ஓவியங்களில் முதன்மையாகத் திகழும் இதில், சுதந்திரத் தேவி முன்னின்று எதிரிகளை அழித்து, படைகளை நடத்துவதோடு இளையத் தலைமுறையையும் நாட்டு நலனுக்காகப் பொங்கி எழச் செய்கிறாள்.




                                                       


வின்சென்ட் வான் கோ: (1853-1890) நெதெர்லாந்துக்காரரான இவரது ஓவியங்கள் உலகின் மிக அறியப்பட்ட, விலை அதிகம் நிர்ணயிக்கப்பட்டவை ஆகும். நவீனபாணிக்கு முதன்மையானவராகக் கருதப்படுகிறார். கலைப்பொருள் விற்பனையாளராகவும், ஆசிரியராகவும் வேலை செய்தவர், சுரங்கப் பகுதியில் சமயத் தொண்டு புரிகையில், அங்குள்ள மக்களை வரைய ஆரம்பித்தார். தன் வாழ்நாளின் கடைசி இரண்டு ஆண்டுகளே அவர் வரைந்தார். உயிருடன் இருந்த போது  அவரது கைத்திறன் பாராட்டப்படவில்லை! தன் ஓவியம் ஒன்றை மட்டுமே அவரால் விற்க முடிந்தது. மன நோயால் பாதிக்கப்பட்டு இறக்குமுன் அவர் சொன்ன வார்த்தைகள்: "துயரம் என்றும் தொடரும்"



                                                            
                                                                  ஹூசெய்ன்


எம்.எப். ஹுசெய்ன்: (1915-2011) இந்திய நவீன பாணி ஓவியர். எழுத்தாளர், திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் என்ற தகுதிகளும் கொண்டவர். அமெரிக்க, ஐரோப்பியப் புகழ் பெற்றவர். 'போர்பஸ்' இதழ் "இந்திய பிகாசோ" எனப் புகழ்ந்துள்ளது. 'ஓர் ஓவியர் பார்வை' என்ற இவரது படம், 'பெர்லின் திரைப்பட விழா'வில் "தங்கக் கரடி" பரிசு பெற்றது. இந்திய அரசு "பத்ம ஸ்ரீ"(1955), "பத்ம பூஷண்" (1973), "பத்ம விபூஷன்"(1991) பட்டங்களை அளித்து பெருமைபடுத்தியது.'பாரத ரத்னா'வுக்கும் பரிந்துரைக்கப் பட்டது. இவரது ஓவியங்கள் அதிக விலைக்கு வாங்கப்பட்டன. 'கிறிஸ்டி' ஏல நிறுவனம், இவர் ஓவியம் ஒன்றை $1.4 மில்லியனுக்கு விற்றது.

இந்துக் கடவுளரை நிர்வாணமாக வரைந்தார், மும்பை குண்டு வெடிப்பின்போது (Rape of India) பாரத மாதா கற்பழிக்கப் பட்டதாக தீட்டினார் என்றக் குற்றச்சாட்டுகளால் 2006இல் துபாய் சென்று, 2010இல் கத்தார் குடியுரிமை பெற்றார்.



                                                      
                                                                 சீன ஓவியம்


சீன ஓவியம் தனித்தன்மை கொண்டது. கற்கால மண்பாண்ட ஓவியங்கள் சுருள் வடிவங்களையும், நெளிவுகளையும், புள்ளிகளையும், விலங்குகளையும் கொண்டுள்ளது. கி.மு.403-221லிருந்துதான் பொருட்களும், நிகழ்வுகளும் இடம் பெற ஆரம்பித்தன. தூரிகைக் கொண்டு, கருப்பு அல்லது நிற மைகளைத் தொட்டு, காகிதம் அல்லது பட்டில் வரையப்படுகிறது. சீன மொழியில் "குவோ உவா" என்றழைக்கப்படும் இதற்கு 'தேசியம்' அல்லது 'உள்ளூர் ஓவியம்' என்று பெயர்.                                                  


பாப்லோ பிகாசோ : (1881-1973) 20ஆம் நூற்றாண்டின் முக்கியக் கலைஞர். ஓவியர் , சிற்பி. கியூபிசம் என்னும் கலைப்பாணி மூலம் புகழ் பெற்றார். ஸ்பெயின் நாட்டுக்காரரான இவர் 50,000 படைப்புகளுக்குச் சொந்தக்காரர். அவற்றுள் 8,000 ஓவியங்கள் உள்ளடக்கம்.

20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் ஐரோப்பாவில், ஓவியம் மற்றும் சிற்பக்கலைத் துறையில் பெரிய மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது கியூபிசமாகும். இது பிக்காசோவும், பிராக்கும் இணைந்து உண்டாக்கிய ஓவியப் பாணி.பிராக் வரைந்த ஓவியம் ஒன்றைப்  பார்த்த பிரான்ஸ் நாட்டு கலை விமர்சகரான லூயிஸ் வோசெல்ஸ்  ( Louis Vauxcelles) என்பவர், .ஓவியம் சிறிய கனக்  குற்றிகளினால் ஆனது என்பதை கண்டறிந்தார்.எனவே "full of little cubes" என வர்ணித்தார். 1908 முதல் இத்தகைய ஓவியப்பாணி கியூபிசம் என அழைக்கப்படுகிறது.பொருட்களின் பலகோணப்  பார்வைகளை வெளிப்படுத்திப் பொருட்களை முழுமையாகக் காட்டும் முயற்சியே கியூபிசத்தின் அடிப்படையாகும்.இத்தகைய படைப்புகளில் தளப்பரப்புகள், அவற்றின் பின்ணணி தளங்கள் ஒன்றையொன்று பல்வேறு கோணங்களில் வெட்டுகின்ற தோற்றத்தைக் காணமுடியும்.


                                     கேலிச் சித்திரம்


                                        
             இலட்சுமன்                                                                            மதன்


Caricature and cartoon: கிரேக்க-ரோமன் கால உத்தியாயினும், இப்போதும் வித்தியாசமான முறையில் கேலிக்குரிய வகையில் எல்லாவற்றையும், முக்கியமாக மனிதர்களை வரைதல். 19ஆம்  நூற்றாண்டில் இங்கிலாந்தில் பிரபலமடைந்தது. பஞ்ச் (1841-1992), Fun (1861-1901), ஜூடி (1867-1907) என்ற பத்திரிக்கைகள் இதை வளர்த்தன. Honoré Daumier என்ற பிரெஞ்சுக்காரர் இதில் பெயர் பெற்றவர். தமிழ் நாட்டில் லக்ஷ்மண், மதன் ஆகியோர் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள்.

நகையைத் தூண்டும் இக்கலை ஒரு தலையங்கம் உணர்த்தாதக் கருத்தைப்  புரிய வைக்கக் கூடியது. தடித்தக் காகிதம் எனப் பொருள் தரும் இத்தாலி வார்த்தை. பிரிட்டன் பாராளுமன்றச் சுவர்களை அலங்கரிக்க ஓர் ஓவியப்போட்டி நடத்தினார்கள். அதில் நிராகரிக்கப்பட்ட ஓவியங்களை பஞ்ச்  பத்திரிகை 'பஞ்ச்  கார்டூன்' என வெளியிட, இப்புதுப் பெயர் நிலைத்தது. பாரதி முதன் முதலில் ஆங்கில ஆட்சியின் குறைகளை "இந்தியா" வில் கார்டூனாக வெளியிட்டார்.


ராசிபுரம் கிருஷ்ணசுவாமி அய்யர் லட்சுமண் என்ற ஆர். கே. லட்சுமண்.

கார்ட்டூன் வரைபவர்களுக்கு தனி மரியாதையை ஏற்படுத்தி தந்தவர். கார்ட்டூன் மூலமாக நம் நாட்டில் மட்டுமல்லாமல் வெளிநாடுகளிலும் அறியப்பட்டவர். ஆரம்ப காலகட்டங்களில் பல்வேறு பத்திரிகைகளில் கார்டூனிஸ்ட்ஆக பணி புரிந்து இருந்தாலும்இவர் உருவாக்கிய மிஸ்டர் பொது ஜனம் என்கிற பாத்திரமும் அதன் மூலம் இவர் சொன்ன விஷயங்களும் இவருக்கு மிகுந்த புகழை ஏற்படுத்தி தந்தன. கிட்டத்தட்ட அரை நூற்றாண்டு காலம் இவர் டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா நாளிதழில் பணி புரிந்தார்.இவரின் சகோதரர் புகழ் பெற்ற எழுத்தாளரான ஆர்.கே நாராயண்.

மதன் - மாடபூசி கிருஷ்ணசுவாமி கோவிந்தகுமார், 1970 இல் ஆனந்தவிகடனில் கார்டூனிஸ்ட்ஆக பணியில் சேர்ந்தவர், தனக்கென ஒரு பாணியை ஏற்படுத்திக்கொண்டு கார்ட்டூன் வரைவதில் மிக திறமைசாலி,எழுத்தாளராக இவர்  எழுதிய 'வந்தார்கள் வென்றார்கள் 'வரலாற்று தொடரின் மூலமாக மொகலாய மன்னர்களை நம் அண்டை வீட்டுக்காரர்கள் அளவுக்கு நெருக்கத்தை ஏற்படுத்தியவர், எழுத்தாளர், சினிமா விமர்சகர், என்று பன்முக திறமை கொண்டு தனது தனி திறமையால் மிளிர்கிறார்.


ஓவியம் பற்றி ஒரு சில:

இடையுறாத தேடுதலும் எளிய மக்களோடு கூடிய வாழ்வும் இயற்கையை புரிந்து கொள்ளும் விதமும் கட்டுபாடற்ற கற்பனையுமே ஒருவனை ஒவியனாக்குகின்றன என்கிறார் காகின்.


“A picture is worth a thousand words” (யார் சொன்னது??)

"Art is lie that makes us realize the truth" - Pablo Picasso.


பெரும்பாலும் ஐரோப்பாவைச் சேர்ந்த ஓவியர்கள் வரையும் படமே பிரெஞ்சு ஓபன் போஸ்டராக அறிவிக்கபடும். ஆனால் 2010  ஆம் ஆண்டு ஐரோப்பியர்களின் ஆதிக்கத்தை மீறி வெற்றி பெற்றுள்ளார் நளினி.இதன் மூலம் பிரெஞ்சு ஓபன் டென்னிஸ் போட்டிக்கு போஸ்டர் வரைந்த முதல் இந்தியர் மற்றும் ஆசிய கண்டத்தைச் சேர்ந்தவர் என்ற பெருமையை அவர் பெற்றுள்ளார்.மும்பையைச் சேர்ந்த நளினி (64) பாகிஸ்தானில் பிறந்தவர். வண்ணத்துப் பூச்சிகளுக்கு நடுவே பெண் வீராங்கனை டென்னிஸ் விளையாடுவது போலவும், மற்றொரு வீராங்கனை தரையில் விழுந்து எழுவதுபோலவும் அவர் வரைந்த படம், 2010-ம் ஆண்டுக்கான பிரெஞ்சு ஓபன் டென்னிஸ் போட்டி போஸ்டராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.






Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire